Sahipsiz bir dilenciyim, yol kenarında…
Hani her sabah görüpte yanından hızla geçtiğiniz,
Üstü başı kir içinde, saçı sakalına karışmış olan
Elleri… en çok elleri susadıkça sevgiye çatlayan
Ve pis dudakları ana sütünden beri susuz kalan.
Sahibsiz bir dilenciyim, yol kenarında…
Hani şu ıssız saatlerde sokakların tek sahibi olan
Aç kalmış, dost diye bilmiş sahipsiz kedi köpekleri
Sonra gece üşüyünce, eskilerinizi giymiş kat kat
Ve garipsedikçe sizleri, size daha muhtaç olmuş.
Sahibsiz bir dilenciyim, yol kenarında…
Paradan, elbiseden daha değerli şeyleri isteyen,
Sahibsiz bir dilenciyim, yol kenarında…
Kaldırımda leş, hastanede kadavra olmayı bekleyen.